Devlet kötü, siyasetçiler kötü, emperyalist güçler kötü, peki halk iyimi ?? Birde herkese kötü diyene bakın. Herşeyi veripte kimseye yaranamayan aslında gerçekten ezilen, sömürülen devletin haline bakın. Halk her yerde, her fırsatta her istediği olmadığında kendini yırtarcasına hakkını arıyor. Oradan olmazsa buradan, bir yolunu bulup devlete karşı mücadelesini kazanıyor. Soyuyor, çarpıyor, zarara uğratıyor. Halk devlete karşı pek bir acımasız, pek bir zalim, Malını mülkünü kaynaklarını talan ederken Allah yarattı demiyor, benden sonraki nesillerede kalmalı diye düşünmüyor, benden başkalarıda faydalanacak diye düşünmüyor. Kelimenin tam manasıyla denk getirdiği yerde, elinden geleni ardına koymuyor. Her türlü şeytanlık halktan yana, devlet Allaha emanet. Devlet bağrına hançer saplayanlara ağzını açıpta bir şey söyleyemiyor. Ama halktan birinin bir yerine kıymık batsa olay oluyor. Başlıyor veryansın… galeyan… isyan… hemen birileri soyunuyor isyanın sesi olmaya, daha dün hiç işe yaramayanın biri, oluyor sana halk kahramanı... Oda hep kıçını yırtarcasına bağıran biri olur nedense... Ne dediğini kendide bilmez bağırır durur. Halk bağırtıyı sever, hemen oda soyunur galeyana gelme ayinine... Bedduanın, ahın bini bir para … Devlet malını yakarlar yıkarlar, devlet adamını linç eder doğrarlar. Neden?? Devlet alacağını istedi diye… neden? cebren ve hile ile gasp ve işgal ettiği devlet malını, mülkünü terket dedi diye… neden? az verdinde, çok vermedin diye… neden? ona yedirdinde bana yedirmedin diye…

    Birde halkın asıl büyük kesimi olan ortahalli ve dar gelirli olan tabakaya dikkat edelim. Yani çoğunluk % 80'i diyelim. Bu tabakada daha elim ve vahim olan başka bir şeyde var. Kendi içindekinede düşman. Nispeten zengin ve başarılı olan insan grubuna karşıda muazzam bir kin güdülüyor. Onlara göre bütün zenginler hırsız, zalim ve kötü.  Ama onlar masum, tamamen suçsuz günahsız. Devlet malını onlar hiç talan etmemiş, devlet imkanlarını hiç sorumsuzca kullanmamış, devlet kaynaklarını acımasızca hiç tüketmemiş. Beleşide kesinlikle hiç sevmezler. Dağ başındaki hektarlarca devlet arazisini, herkese mezar diye ikişer metrekare dağıtmaya başla emin ol haftasında bir metrekare yer kalmaz. Her başarısız olanın yada her istediği olmayanın ağzına sakız olmuş bir laf.. Nerde bu devlet… Sanki yevmiyeli uşağını çağırıyor itoğlit. Bir incele bakalım bunun altından ne çıkacak. Bunu diyen ömrü hayatında bırak devletinin, bir kimsenin işine yaramışmı? bir kimseye faydası olmuşmu? yattığı yerden geviş getirmiş, meydanı boş buldumu atıp tutmuş, üç beş tanesi bir araya geldimi demokratik tepki adı altında ortalığı yakıp yıkan gözüdönmüş insan sürüsüne dönüşmemişmi.. Binbir torpil ve dalavereyle devletin verimli kaynaklarına erişmiş, maaşlı olmuş.  Ama sözleşmeyi imzalayıp sırtına devlete dayadıktan sonra yada mevkiyi ele geçirdikten sonra oraya gelene kadar bütün yaladıklarını unutmuş. Onun için mesaisinde doğru düzgün çalışmak ona eziyet, ama her fırsatta isyan edip işi bırakmak yada savsaklamak, daha fazlasını koparabilmek için top yekün galeyana gelmek isyan etmek marifet. Yada devletin okulunda okuyup daha doğrusu yer işgal edip, beğenmeyen, kusur bulan, dalga geçen, öğrencilikten başka her şeyle uğraşan. Ama bir tek başarılı olmayan öğrenciye bakın. Onunda suçladığı yine devlet.
    

    Halkın durumu  gerçekten vahim, ancak bu vahamet iddaa edildiğin aksine maddi yetersizliklerden kaynaklanmıyor. Sorun tamamen halkın manevi denge ve değerlerindeki deformasyon ve mutasyondan ileri geliyor.  Ahlaki çöküntü hat safhada... Arsızlık almış başını gitmiş...İstediklerini elde etmek için her yola başvurmak, kuralları kanunları çiğnemek mubah olmuş... İyiniyet kalmamış, herşeye haset ve fesat yaklaşır olmuş... Psikolojisi bozulmuş, ruhsal bunalımda, sürekli depresif halde... Şahsiyetini kaybetmiş, kime ve neye benzeyeceğini şaşırmış durumda... İçinde sevgiden eser kalmamış, nefret dolu... Ne olacak bu halkın hali, durum çok ümitsiz, insan üzülüyor...

     Vaktin zamanında istiklalimiz ve mevcudiyetimiz tehlikedeyken binbir güçlükle mücadele edip kazanan, birlik olan, insana mahsus erdemlere bağlı, saf temiz anadolu insani… Hala kaldımı??  Yoksa tükendide, tarihmi oldu anadoluda erdemli insan...